GRZECHY CUDZE
Na parafialnej pielgrzymce autokarowej do Milejczyc, ktoś z pielgrzymów poprosił, abym wyjaśnił, co to są grzechy cudze. Akurat miałem pod ręką bardzo cenny modlitewnik Modlitwa, pokuta, ofiara wydany w Sandomierzu i mogłem pospieszyć z odpowiedzią. Cytuję ze strony 30:
„Przyczyniając się w jakikolwiek sposób do grzechów innych ludzi, stajemy się w jakiejś mierze winni tego zła i popełniamy tzw. grzechy cudze. Popełnia je ten, kto:
- Grzech doradza.
- Grzech nakazuje.
- Na grzech zezwala.
- Do grzechu pobudza.
- Grzech pochwala.
- Wobec grzechu zachowuje obojętność.
- Grzechu nie zwalcza.
- Do grzechu pomaga.
- Grzech uniewinnia.
Biada temu człowiekowi, przez którego przychodzi zgorszenie (Mt 18, 6)”.
Zauważmy, jak różnorodny może być udział w złu, które wyrządza drugi człowiek, także wtedy, gdy milczymy wobec grzechu, gdy go chwalimy, czy go popieramy.